Voetbalvrijwilliger in hart en nieren

In dit artikel:

Mohamed el Harti is al 16 jaar een onvervangbare vrijwilliger bij AVV/Spartaan in Amsterdam. Zijn betrokkenheid begon toen hij zijn zoon van drie naar de club bracht; toen die vijf werd, werd hij officieel lid. Harti, zelf dertig jaar actief als voetballer vanaf zijn 22e, werd door het gebrek aan vrijwilligers eerst trainer en doet dat tot dit jaar met veel plezier. Sinds kort werkt hij als conciërge: hij doet rond vier uur ’s middags de hekken open, sluit ze na de trainingen en begeleidt in het weekend de wedstrijden.

Vrijwilligers zoals Harti vormen de ruggengraat van Amsterdamse voetbalclubs; zonder hen zouden de verenigingen niet kunnen functioneren. Harti is zeer geliefd bij jeugdspelers en ouders — velen kennen hem al sinds jonge leeftijd en komen met vragen of problemen naar hem toe. Hij geniet zichtbaar van die waardering en voelt zich helemaal thuis op de club: “Wie iets met het hart doet, is nooit moe.”

Tegelijk worstelen clubs met werving en behoud van vrijwilligers. AVV/Spartaan probeert nieuwe mensen te vinden via schoolposters en Facebook, maar langdurige betrokkenheid blijft schaars. De gemeente ondersteunt lokale clubs onder meer met de Amsterdamse Voetbal Agenda, als onderdeel van bredere inspanningen om het vrijwilligerswerk en het clubleven te versterken. Harti illustreert hoe individuele inzet niet alleen de club draaiende houdt, maar ook sociale binding en continuïteit in de buurt creëert.