Vermomd als bezoeker tekent kunstenaar Jessica Kuhn stiekem op haar eigen werk in het Stedelijk Museum

In dit artikel:

Kunstenares en Rietveld-studente Jessica Kuhn (25) wilde in het Stedelijk Museum Amsterdam onderdeel zijn van haar eigen installatie tijdens de opening van Love making – love as a creative act and site of resistance. Haar werk leek op een knusse slaapkamer: een houten stellage, een groot scherm en een wit eenpersoonsmatras. Kuhn had gepland urenlang op dat matras te zitten en met stift persoonlijke herinneringen en tekeningen over haar oude liefdes op de stof aan te brengen.

Het museum wees die performance af: volgens Kuhn zou die te veel afleiden en te belastend zijn om de hele dag vol te houden. Het Stedelijk zegt dat het verzoek niet was voorgelegd en dat projecten alleen worden gefaciliteerd als ze uitvoerbaar zijn binnen materiaal- en logistieke kaders; voor performances is er een speciaal programma op vrijdagavond 20 maart. Kuhn hekelt de beperkingen en benadrukt dat kunstenaars zich aan veel regels moeten houden: “Er heerst een idee dat artiesten vrije mensen zijn,” zei ze.

Als compromis werd toegestaan dat bezoekers zelf op het matras tekenen; er hing een bordje en er lagen viltstiften aan touwtjes klaar. Kuhn vond dat onvoldoende en bedacht een list: ze zette een zwarte pruik op, deed zich voor als gewone museumbezoeker en nam plaats op haar eigen werk, in de hoop dat zij de enige zou zijn die tekende. In eerste instantie lukte dat niet: bezoekers waren al druk bezig met stippen en letters, en Kuhn wachtte geduldig tot ze klaar waren. Daarna kon ze korte blokkentekeningen toevoegen en zo toch delen van haar oorspronkelijke plan uitvoeren.

De actie laat zien hoe kunstenaars proberen te manoeuvreren binnen museale regels en hoe interactie met publiek de uitvoering van een werk kan veranderen. Kuhns inzet is zowel een praktijktest van institutionele grenzen als een performance over auteurschap, controle en de rol van het publiek in participatieve kunst.