Oud-galeriehouder Hans (69) ontvangt 1558 euro AOW per maand: 'Ik houd zelfs nog wat over'
In dit artikel:
Hans Gieles (69), voormalig galeriehouder en organisator van kunstbeurzen, leeft momenteel van zijn AOW van €1.558 per maand en woont in een sociale huurwoning van 75 m² op het Westerdokseiland in Amsterdam. Zijn huur bedraagt €713,22 per maand; de gemeente gaf hem ooit €3.600 om het appartement in te richten. Acht jaar geleden was zijn leven heel anders: na een scheiding en een depressie raakte hij thuisloos en sliep hij in de nachtopvang.
In 2018 schreef Gieles zich in bij de sociale dienst aan de Jan van Galenstraat. Hij begon in de nachtopvang in Noord (dagelijks van 9.00 tot 17.00 uur buiten), ging daarna naar een opvang van het Leger des Heils op de Oudezijds Voorburgwal en belandde via HVO-Querido in een woonproject in De Pijp. Uiteindelijk kreeg hij zijn huidige woning toegewezen, die hij beschouwt als een gelukstreffer.
Gieles onderhoudt een terughoudende levensstijl waardoor zijn beperkte inkomen toereikend is. Hij bouwde geen aanvullend pensioen op en zegt bewust zuinig te leven: hij gebruikt een waterkoker om gas te besparen, verspreidt warmte met ventilatoren, doet boodschappen op bonusacties en vervangt spullen pas als ze kapot zijn. Luxe-uitgaven zijn beperkt tot shag (ongeveer drie pakjes per maand), een fles wijn per dag en af en toe kunst. Hij koopt geen dure apparatuur (zijn laptop kostte €450) en gaat zelden uit naar theater of horeca. Zijn dagen vult hij met lezen, schrijven en telefoongesprekken met vrienden en zussen. Over zijn ervaring zegt hij dat rust belangrijker is dan veel geld: “het maakt niet zoveel uit hoeveel geld je hebt, rust is het allerbelangrijkste.”
Gieles erkent dat hij geluk heeft gehad — vooral door lage woonlasten en de beschikbare hulpverlening — en vindt dat wat hem overkwam (depressie gevolgd door een scheiding) iedereen kan gebeuren. Zijn verhaal illustreert hoe het Nederlandse sociale vangnet en lokale hulporganisaties mensen kunnen helpen van dakloosheid terug naar stabiel zelfstandig wonen te komen, mits iemand bereid is om zorgvuldig met weinig middelen om te gaan.