Nu al meer tunnelafsluitingen dan afgelopen jaren, wat is er aan de hand?

In dit artikel:

Amsterdamse stadstunnels kampen dit jaar met opvallend veel storingen en afsluitingen. Halverwege 2026 stond de teller al op veertig onverwachte sluitingen, samen goed voor ruim 80 uur stilstand, waarmee de gemeente de beoogde beschikbaarheid van 98 procent dreigt mis te lopen. Vooral de Michiel de Ruijtertunnel, onder het Centraal Station, springt eruit met negentien (deels) afsluitingen. De IJtunnel en Piet Heintunnel volgden met respectievelijk acht en negen storingen.

Volgens de gemeente spelen twee hoofdoorzaken een rol. Ten eerste zorgt de overgang van de tunneltechniek en het ict-netwerk naar een nieuwe verkeerscentrale bij Duivendrecht voor kinderziektes. Vooral de aansluiting van tunnels op dat nieuwe systeem leidt tot uitval van veiligheidskritische installaties, zoals camera’s, ventilatie en omroepvoorzieningen, waardoor uit veiligheidsoverwegingen moet worden afgesloten. Ten tweede is er bij onder meer de IJtunnel en Arenatunnel sprake van achterstallig onderhoud en verouderde apparatuur.

De stad beheert vijf tunnels: de IJtunnel, Michiel de Ruijtertunnel, Piet Heintunnel, Spaarndammertunnel en Arenatunnel. Geplande onderhoudsbeurten vinden meestal ’s nachts plaats, maar onverwachte storingen hebben veel grotere gevolgen voor het verkeer. Dat leidt tot forse omrijroutes: soms enkele kilometers, maar bij de IJtunnel of Michiel de Ruijtertunnel kan dat oplopen tot meer dan tien kilometer. De gemeente probeert weggebruikers via borden en navigatieapps tijdig te waarschuwen, maar die koppelingen werken niet altijd goed. Volgend jaar staan bovendien grote renovaties gepland voor de IJtunnel en Arenatunnel, wat nog meer hinder kan veroorzaken.