Karaoke, ademende speakers en 18+-naakten: dit is de Amsterdamse inbreng op Art Island op Forteiland IJmuiden
In dit artikel:
Op het Forteiland van IJmuiden vinden van 22 tot en met 24 mei Art Island en een gedeelde presentatie van This Art Fair plaats. De beurs gebruikt de afgelegen, maritieme locatie en de rit met het bootje als onderdeel van de ervaring; zeven deelnemers lichten in het fort hun werk toe, waarbij geluid, antropogene geschiedenis en toekomstvisies centraal staan.
Het performancecollectief Interlude (Elsa Baslé, Uma Naddermier en Alva Bücking) begint al aan boord met Adieu/Turn it up: een meezingbare, maritiem getinte uitvoering bedoeld om bezoekers samen te brengen. Hun aanpak verwijst expliciet naar IJmuidens verleden als zendstation (1951–1998) dat communicatie met schepen op zee verzorgde; de menselijke stem vormt de verbindende laag tussen locatie en performance.
Geluidskunst speelt verder een grote rol. Henk Schut begroet bezoekers bij de aanlegsteiger met twee speakers die als mondstukken naar elkaar gericht staan — een beeldcommentaar op gebrek aan gehoor en aandacht — en toont daarnaast Listen to the Earth and it Will Speak, waarin live data (weer, stofdeeltjes, seismiek) vertaald worden naar trillingen door acht speakers. Kleine takjes, zand en water resoneren mee, waardoor technisch gegenereerde informatie zintuiglijk wordt gemaakt. In de uitgaande gang bouwt hij met 24 geluidsbronnen een driedimensionale toekomstscène; AI-gestuurde audio schetst een geluidsspectrum van het eiland in 2100, waarin idyllische vogels al snel worden overstemd door het wassende water.
Op de beursstand van Galerie Rosie’s toont Rombout Oomen een serie naakten — deels privé werk — naast homo-erotisch werk van Koes Staassen. De tekeningen verwijzen naar een kunsthistorische traditie van erotische studie, roepen bewustzijn over publieke reactie op naaktkunst op en herinneren aan eerder controversiële projecten van Oomen.
Qiao Chu Guo brengt persoonlijke en historische narratieven rond vervuiling en stilte. Met Stone Throat Mud Steps transformeert hij kalebassen tot kleine klankkasten die het borrelen van besmet water reproduceren; manshoge textielfiguren bewerkt met gemalen botten en eiwit verwijzen naar zware metalen in grondwater en naar regionale tradities van steltenlopen — een combinatie van getuigenis en eerbetoon aan veerkracht.
Samen geven de werken de plek een extra laag: ze koppelen de maritieme geschiedenis en lokale industrie (Tata/dust), zintuiglijke ervaring en klimaattoekomst, en nodigen bezoekers uit om zowel te luisteren als aan te raken.