Gedicht van stadsdichter Ellen Deckwitz: Ik kan slechts raden
In dit artikel:
In Amsterdam is vorige week meneer O. overleden, een man voor wie vermoedelijk weinig of geen nabestaanden bij de uitvaart aanwezig zullen zijn. Ter herdenking schreef stadsdichter Ellen Deckwitz een gedicht dat tijdens zijn eenzame uitvaart wordt voorgedragen. Het vers schetst een indringend beeld van een leven dat mogelijk draaide om stilte, televisie, muziek en kleine dagelijkse routines, en roept tegelijk vragen op over eenzaamheid en de behoefte aan contact.
De tekst sluit aan bij het Amsterdams gebruik van de Eenzame Uitvaart, een initiatief dat sinds 2002 bestaat voor overledenen van wie anders niemand afscheid zou nemen. Bij zo’n plechtigheid schrijft een Dichter van Dienst speciaal een gedicht als laatste eerbetoon. Deckwitz, die als stadsdichter reageert op de actualiteit, vervult die rol hier namens de stad.
Het project wordt in Amsterdam ondersteund door de gemeente en SLAA, met Het Parool als vaste mediapartner.
De Oranjezomer: Victor Vlam: 'Het zou te gek voor woorden zijn als dat geluid niet meer te horen is bij de NPO'