Een lege stoel in café De Jaren: boezemvriend eert Wim T. Schippers (1942-2026)

In dit artikel:

In het Stedelijk Museum in Amsterdam wordt vandaag stilgestaan bij Wim T. Schippers, de eigenzinnige beeldend kunstenaar en programmamaker die deze maand overleed. Het museum presenteert zijn laatste, onvoltooide werk: *Wim is weg 1942-2026 (onvoltooid)*. Aan het einde van de bijeenkomst leest zijn goede vriend Titus Muizelaar een gedicht voor.

Muizelaar beheert als voorzitter van Stichting Wim T. Schippers diens artistieke nalatenschap, maar vertelt vooral over hun jarenlange vriendschap. Ruim 26 jaar lang ontmoetten de twee elkaar wekelijks in café De Jaren in Amsterdam, waar ze samen koffie dronken, discussies voerden over politiek en actualiteit en zelfs rouwadvertenties doorspitten en bespotten. Het verlies van die vaste ontmoetingen treft Muizelaar zichtbaar: volgens hem is vooral het wegvallen van hun ritueel pijnlijk.

Hij herinnert zich ook hoe hij Schippers’ werk voor het eerst opmerkte, in 1971 op het Rembrandtplein, waar Schippers 25 identieke klokken in een rechte lijn had neergezet. Dat kunstwerk riep toen al veel reacties op en laat volgens Muizelaar zien hoe Schippers mensen wist te verrassen en te ontregelen.

Schippers is in besloten kring begraven. In het Stedelijk ligt van 2 tot en met 19 juli een condoleanceboek voor bezoekers. Het eerbetoon eindigt met een kort gedicht dat voor Muizelaar de kern van Schippers’ levenshouding raakt: zitten, staan en liggen als simpele, absurde en tegelijk ontroerende fasen van het bestaan.