Amsterdam boekt vooruitgang in aanpak wooncrisis, maar uitdagingen blijven groot
In dit artikel:
De gemeente Amsterdam rapporteert in de tweede monitor van de Amsterdamse Aanpak Volkshuisvesting (AAV) dat de ingezette maatregelen effect hebben: er komen meer sociale huurwoningen bij, de wachttijd daalt en huurders krijgen extra bescherming, maar de druk op de woningmarkt blijft groot.
De monitor beslaat ontwikkelingen in 2024–2025. In die periode is de bouwproductie toegenomen: er is gestart met 6.053 permanente en 660 tijdelijke woningen. De ambitie van jaarlijks 7.500 woningen blijft echter lastig door economische omstandigheden en beperkte investeringsbereidheid van marktpartijen.
Op de sociale huurmarkt nam het aanbod licht toe: van 221.900 sociale huurwoningen in 2023 naar 223.000 in 2025, vrijwel geheel door woningcorporaties. De gemiddelde wachttijd voor een sociale huurwoning daalde in 2024 naar 9,8 jaar, maar blijft hoog. Vooral Amsterdammers met een middeninkomen en mensen in kwetsbare posities hebben nog veel moeite een passende, betaalbare woning te vinden.
Huurdersbescherming is versterkt en samenwerking met woningcorporaties, huurders- en bewonersorganisaties en zorginstellingen loopt voort. Praktische resultaten zijn onder meer 20 zogenoemde ‘Lang Leven Thuisflats’ voor ouderen en meer mogelijkheden voor hospitaverhuur en beter gebruik van de bestaande woningvoorraad.
Op duurzaamheid scoort Amsterdam vooruitgang: ongeveer 50.000 huishoudens kregen hulp bij energiebesparende maatregelen en het aandeel woningen met een slecht energielabel daalde van 14% (2023) naar 11% (2025). Tegelijk blijven vocht en schimmel een hardnekkig probleem in veel huizen; wethouder Volkshuisvesting Zita Pels benadrukt de grote gezondheidsrisico’s en pleit voor een grotere financiële en bestuurlijke rol van het Rijk om structurele oplossingen mogelijk te maken.
De gemeente waarschuwt voor effecten van landelijke beleidsplannen. Een voorgenomen herziening van de Wet Betaalbare Huur kan volgens Amsterdam leiden tot hogere woonlasten zonder woningverbetering. Ook is de stad kritisch over voorstellen om de opkoopbescherming te versoepelen; sinds de invoering daarvan daalde het aantal woningen dat door beleggers werd opgekocht, waardoor meer woningen voor eigenaar-bewoning beschikbaar kwamen.
Kortom: er zijn meetbare verbeteringen dankzij de AAV, maar de uitdagingen blijven groot — vooral voor middeninkomens en kwetsbare groepen — en veel hangt af van landelijke regelgeving en economische omstandigheden. Meer details staan in de volledige monitor op Openresearch.