Achter ieder voorwerp in het huis van Dirk (64) zit een verhaal: 'Spullen komen gewoon op mijn pad'

In dit artikel:

Dirk de Jeu (64), geboren en getogen in Amsterdam, woont al zeventien jaar in een sociale huurwoning aan de Vijzelgracht, nadat hij zijn eerdere huis moest verlaten door de aanleg van metrostation De Pijp. Zijn woning is een persoonlijk museum van gevonden, gekregen, geruilde en tweedehands spullen: niets is nieuw gekocht. Elk object in huis verwijst naar een fase uit zijn leven, van oude reclameborden en klokken tot meubels uit vroegere cafés en poppen uit de buurt.

De Jeu vertelt dat zijn huis voor hem vooral een verzameling herinneringen is. Voorwerpen komen volgens hem vanzelf op zijn pad, en wat hij niet houdt, verkoopt hij vanaf zijn vensterbank aan voorbijgangers — een soort levendige marktplaats. Daarbij let hij erop dat spullen in “goede handen” terechtkomen; een kast laten overschilderen vond hij bijvoorbeeld geen goed idee. Ook van zijn werk in de thuiszorg, van buren en van oude werkgevers krijgt hij regelmatig spullen, waardoor zijn interieur steeds verder is gevuld geraakt.

Opvallend zijn de vele religieuze beelden, al zegt De Jeu zelf niets met geloof te hebben. Die zijn er vooral bij gekomen doordat anderen dachten dat hij ze verzamelde. Buiten de deur speelt het buurtleven een grote rol: ’s zomers zit hij vaak met buren voor zijn huis, de voordeur staat open en hij praat met iedereen die langskomt. Ondanks de jarenlange bouwdrukte rond de Noord/Zuidlijn kijkt hij nu tevreden uit op zijn straat en verzorgt hij met plezier de bloementuin voor de deur.